September 1, 2010

تعطيلات زمستانی يک شاهکار مينی ماليستی

تعطيلات زمستانی ساخته لی هونگ کی که برنده يوزپلنگ طلايی فستيوال لوکارنو امسال شده، یک شاهکار کوچک است. يک اثر مینی مالیستی زیبا و طنز آمیز. استعاره ای شاعرانه در باره دهکده ای کوچک و پرملال در شمال چین که در نهایت دقت و هوشمندی ساخته شده.

اثری از یک شاعر چینی که به یک منظومه شعری شبیه است با ترکیبی از طنز و استعاره. لی هونگ کی در اصل يک شاعر و رمان نویس است که تا کنون فيلم های چقدر برنج(2005) و تعطیلات همیشگی (2008) را ساخته و از چهره های خلاق سینمای معاصر چین به شمار می رود.

در این فيلم که با حس شاعرانه غریبی ساخته شده، لی هونگ بر روی زندگی تکراری، يک نواخت و خسته کننده چند نوجوان چینی تمرکز کرده که آخرین لحظات تعطيلات زمستانی شان را می گذرانند و هر کدام به نوعی سعی دارند از این روزها لحظات لذت ببرند در حالی که واقعا در آن برهوت پرملال، چیزی برای لذت بردن وجود ندارد. آنها روزهای بطالت خود را به پرسه زدن در کوچه ها و وقت کشی می گذرانند. پدربزرگ بازنشسته ای هم هست که روزهای بیکاری و بی حوصلگی اش را در خانه پسرش همراه با نوه پرحرف و کنجکاوش به تماشای برنامه های مضحک و کسالت بار تلویزیونی می گذراند. پسربچه از پدربزرگش سوال می کند و او هم با بی حوصلگی جواب می دهد. فيلم مجموعه ای از برداشت های بلند است که در قاب ثابت و بدون حرکت دوربین گرفته شده و از این نظر يادآور کارهای شهیدثالث و کیارستمی است. فیلمساز همانند کیارستمی جز در برخی صحنه های کوتاه مطلقا از موسیقی استفاده نمی کند. به جای آن در تمام طول فيلم صدايی که شبیه شلیک توپ يا آتش بازی است از دور شنیده می شود بدون اینکه کسی در باره منشا آن توضیح دهد.

در یکی از صحنه های فيلم که يک پلان سکانس است و چند بار تکرار می شود، یکی از نوجوان ها که باج خور است، برای اخاذی، در گوش نوجوان دیگر که از او حساب می برد، سیلی می زند و با هر سیلی، یک اسکناس از جوان می گیرد. در پایان فیلم که بچه ها به مدرسه برمی گردند، معلم مدرسه با لحنی تند به انتقاد از نظام آموزشی و فرهنگی چین می پردازد. نظامی خشک و عبوس که بر وعده های جاه طلبانه و دروغین بنا شده است.

Posted by parvizj at September 1, 2010 11:52 PM | TrackBack