March 26, 2010

سينمای ايران در سالی که گذشت

 
مروری بر سینمای ایران در سال 88
 
سینمای ایران در سال 88 علیرغم داشتن دو مدیریت مختلف با سلیقه های هنری نسبتا متفاوت، دوران سخت و پرتنشی را پشت سر گذاشت.
دورانی که سینماگران ایران همچنان به خودی و ناخودی خط کشی شدند، کوشش های فیلمسازانی چون جعفر پناهی و بهمن قبادی برای فیلمسازی در ایران ناکام ماند و بسیاری از سینماگران مستقل حاشیه نشین شدند. بهمن قبادی از کشور مهاجرت کرد تا بختش را در غربت بیازماید و عباس کیارستمی سینماگر بزرگ ایرانی نیز با اینکه هرگز حاضر به ترک وطن نشد، خانه نشین ماند و در نهایت اروپا را به جای ایران برای فیلمسازی انتخاب کرد.
وضعیت دردناک و ناهنجار سینمای ایران در سال گذشته و سالیان اخیر به خوبی در کلام تلخ و سرزنش‌بار عباس کیارستمی، و در لابلای خطوط نامه اش خطاب به مقامات جمهوری اسلامی برای آزادی جعفر پناهی از زندان، مشهود بود.
سیاست دوگانه وزارت ارشاد در زمینه نظارت و ممیزی و برخورد با تولیدات سینمایی، یکی دیگر از مشکلات بزرگی بود که در سال گذشته سینمای ایران با آن مواجه بود. این سیاست نه تنها در دوران مدیریت آقای آقای جعفری جلوه به طور جدی دنبال شد بلکه در دوران مدیریت جدید آقای جواد شمقدری بر معاونت سینمایی وزارت ارشاد نیز ادامه یافت. از یک سو دیدیم که چگونه برخی از فیلم‌های توقیف‌شده در دوران قبل، مثل به رنگ ارغوان، آتشکار و تسویه حساب، هر چند به صورت محدود و با جار و جنجال اجازه نمایش پیدا کردند؛ اما از سوی دیگر فیلم هايی چون پاداش ساخته کمال تبریزی تا اطلاع ثانوی به بایگانی فیلم های توقیفی وزارت ارشاد سپرده شدند یا همچون فیلم سفر به هیدالو ساخته مجتبی راعی ممنوعیت نمایش آنها همچنان تمدید شد.
محمد حسینی، وزیر جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران در مورد توقیف فیلم پاداش، گفت: "وقتی فیلمی معیار ها و موازین ارزشی را رعایت نکند، قطعا توقیف می شود."
 
تاثیر رویدادهای پس از انتخابات بر فضای سینمای ایران
 
در سال گذشته، رویدادهای خونین پس از انتخابات در ایران و برخورد خشونت آمیز پلیس با مردم معترض به نتیجه انتخابات در خیابان ها، واکنش های زیادی را از سوی سینماگران ایرانی به دنبال داشت.
 
در همان روزهای پر التهاب، شماری از سینماگران برجسته‌ی ایران ازجمله بهرام بیضایی، عباس کیارستمی، ناصر تقوایی، عزت‌اله انتظامی، رخشان بنی‌اعتماد، کامبوزیا پرتوی، اصغر فرهادی، بهمن قبادی، جعفر پناهی، کیومرث پوراحمد، محسن مخملباف، سیف‌اله داد و پرویز کیمیاوی با صدور بیانیه‌ای به خشونت نیروهای انتظامی اعتراض کرده و خواهان پایان ‌دادن به اقتدار نظامی شدند. در قسمتی از این بیانیه آمده بود: « آیا به راستی اسلحه‌ کشیدن روی دست‌های خالی اقتدار نظامی ا‌ست؟ آیا مردم تا لحظه‌ای که رأی دادند، شریف و قهرمان و حماسه‌آفرین بودند و به محض این‌که در نتیجه‌ی رأی اعلام شده شک کردند آشوبگر، اوباش، بیگانه‌پرست و خاشاک‌اند و سزاوار توهین، یورش و خونریزی و قتل؟»
 
از سوی دیگر جمعی از فیلمسازان مستند سینمای ایران نیز با صدور بیانیه‌ای با عنوان «ما را چند پاره نکنید»، به عملکرد رسانه‌ای صدا و سیما در مواجهه با رویدادهای پس از انتخابات در ایران اعتراض کردند و آن را پنهان‌سازی حقیقت خواندند.
محمدرضا اصلانی، محمد تهامی‌نژاد. رخشان بنی‌اعتماد، پیروز کلانتری، ابراهیم مختاری، کامران شیردل، محمدرضا مقدسیان، پرویز کیمیاوی و خسرو سینایی و احمد میراحسان از امضاکنندگان این بیاینه بودند.
 
در واکنش به همین رویدادها، تعدادی از کارگردانان سینمای ایران در نامه ای خطاب به نمایندگان مجلس ایران با اظهار نگرانی در مورد این وقایع، خواهان اجرای اصول قانون اساسی شدند.
در نامه اين سينماگران آمده بود " اکنون همه آنان که برکرسی خانه ملت تکیه زده اند، در پیشگاه تاریخ و وجدان های آگاه ملت ایران پاسخ دهند که میان مضمون آن سوگند به خداوند و کتب الهی با مصائبی که امروز بر مردم توفان زده کشورمان می رود چه نسبتی وجود دارد."
 
از سوی ديگر، بیش از 140 تن از مستندسازان ایرانی با انتشار نامه ای سرگشاده به مقام های سينمایی ايران، اعلام کردند که در جشنواره سینما حقیقت شرکت نمی کنند.
در این بیانیه که در اعتراض به فضای فرهنگی حاکم بر کشور و محدودیت های اعمال شده از سوی حکومت بر سر راه فيلمسازان مستند به ويژه در جریان رویدادهای پس از انتخابات در ایران، صادر شد، آمده بود:
ما نمی توانیم جای خالی مستندهای ساخته­ نشده از وقایع اجتماعی اخیر را نادیده بگیریم و به دلیل ارزش و احترامی كه برای بیان حقیقت قائلیم از هرگونه حضور و شركت در این جشنواره به عنوان دست­ اندركار، منتقد و تماشاگر خودداری می كنیم.
محسن مخملباف، سینماگر نامدار ایرانی که مدت‌هاست دور از ایران و در فرانسه زندگی می کند، در نقش سخنگوی میرحسین موسوی از رهبران «جنبش سبز» و در اعتراض به نتایج انتخابات دست به فعالیت گسترده‌ای زد. مخملباف به همراه مرجان ساتراپی سازنده‌ی فیلم انیمیشن «پرسپولیس» در پارلمان اروپا حضور یافت و اعتراض خود را نسبت به نتایج انتخابات اعلام کرد.
 
 جشنواره فيلم فجر زیر سایه اعتراض و تحریم
 
جشنواره فیلم فجر سال گذشته، از نظر سیاسی داغ‌ترین و جنجالی ترین دوره این جشنواره در تاریخ برگزاری اش بود.
اين جشنواره، علیرغم تحریم غیررسمی و نسبتا گسترده فیلمسازان ایرانی و خارجی، با نمایش فیلم های سینماگران سرشناسی چون داریوش مهرجویی، تهمینه میلانی، ابراهیم حاتمی کیا، ابراهیم فروزش، داریوش فرهنگ، حسن فتحی، شهرام اسدی، محسن امیر یوسفی، و سامان مقدم برگزار شد.
 
برگزارکنندگان جشنواره که درواقع مدیران جدید سینمای کشور بودند(جواد شمقدری، کارگردان سینما و مشاور هنری محمود احمدی نژاد به جای محمدرضا جعفری جلوه به عنوان معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شد)، ناگهان خود را در مقابل موج تحریمی دیدند که از جانب سینماگران معترض داخلی از یک سو و فیلمسازان سرشناس جهانی از سوی دیگر جشنواره فجر را هدف قرار داده بود.
اعتراض به برگزاری جشنواره فیلم فجر ابتدا در قالب مخالفت تعدادی از سینماگران ایرانی مثل رخشان بنی اعتماد با ارسال فیلم هایشان به جشنواره شروع شد و بعد با انتشار نامه بدون امضایی از سوی سینماگران ایرانی در ایننرنت، دامنه وسیع تری یافت.
به علاوه تعدادی از فیلمسازان سرشناس جهانی از جمله کن لوچ کارگردان انگلیسی، تئو آنجلو پولوس کارگردان یونانی و الیا سلیمان کارگردان فلسطینی نیز در اعتراض به وضعیت سیاسی ایران و برخورد حکومت با معترضان به نتیجه انتخابات، این جشنواره را تحریم کرده و کمی پیش از شروع جشنواره، فیلم هایشان را از آن بیرون کشیدند.
همچنین، عده ای از سینماگران صاحب نام ایرانی از جمله اصغر فرهادی، عزت الله انتظامی، عباس کیارستمی و فرهاد توحیدی هر کدام به دلایلی داوری بخش مسابقه سینمای ایران را نپذیرفتند. این مخالفت سینماگران سرشناس با حضور در هئیت داوری جشنواره، برگزارکنندگان آن را در برابر چالش بزرگی قرار داد. مهدی مسعودشاهی دبیر جشنواره ابتدا اعلام کرد که هیئت داوران پس از پایان جشنواره اعلام می شود؛ موضوعی که در جشنواره های سینمایی معتبر جهان و حتی در دوره های پیشین جشنواره فیلم فجر سابقه نداشت.
و در نهایت در روز چهارم جشنواره، هئیت داوران که عموما از میان چهره های سیاسی و سینماگران و چهره های فرهنگی نسبتا گمنام بودند، معرفی شدند.
مسئولان سینمایی جدید که در دوران گذشته از منتقدان دو آتشه سیاست های تساهل آمیز و مداراجویانه مدیران قبلی بودند، این بار به ناگزیر برای مقابله با موج تحریم و گرم نگه داشتن تنور جشنواره به همان سیاست ها متوسل شدند.
رفع توقیف از فیلم های ممنوع شده قدیمی و نمایش مشروط آنها در جشنواره فیلم فجر، آشکارا با مقررات داخلی جشنواره در تضاد بود چرا که فیلم های بخش مسابقه باید تولید همان سال باشند اما جشنواره بیست و هشتم، نه تنها فیلم توقیفی به رنگ ارغوان را علیرغم اینکه محصول چند سال قبل بود در بخش مسابقه به نمایش درآورد، بلکه سیمرغ بلورین بهترین فیلم و بهترین کارگردانی جشنواره را نیز به همین فیلم اهدا کرد.
 
ابراهیم حاتمی کیا، هنگام دریافت جایزه اش گفت: « من باید از آقای شمقدری و عزیزانی که با فشار و شجاعت کردند در حق این فیلم تشکر کنم و اگر این کار را نکنم، ناسپاسی است.»
 
نمایش به رنگ ارغوان و فیلم های توقیفی دیگر اگرچه توانست بر رونق جشنواره بیفزاید و تحریم مخالفان جشنواره را تا حدی خنثی سازد اما از سوی دیگر موجب برانگیختن مخالفت تندروها شدو از سوی روزنامه کیهان و دسته ای از منتقدین سینمای ایران که خود را « منتقدین ارزشی» می خوانند، به شدت به آن حمله شد.
 
بازداشت سینماگران ایرانی
 
اما بازداشت جعفر پناهی و محمد رسول اف دو سینماگر مستقل و سرشناس ایرانی، در آخرین روزهای سال گذشته، به مهم ترین خبر رسانه های گروهی ایران و جهان تبدیل شد. جعفر پناهی کارگردان فیلم های دایره، طلای سرخ و آفساید که از هواداران فعال «جنبش سبز» است، به همراه همسر و دخترش و تعدادی از مهمانانش شبانه در منزلش در تهران دستگیر شد و به زندان اوین منتقل گردید.
محمد رسول اف کارگردان فیلم های موفق جزیره آهنین و کشتزارهای سفید و تعداد دیگری از اهالی سینمای ایران نیز به همراه پناهی بازداشت شدند اما جز پناهی، رسول اف و مهدی پورموسی، بقیه بازداشت شدگان پس از چند روز آزاد شدند.
دستگیری جعفر پناهی و محمد رسول اف بازتاب وسیعی در مطبوعات و رسانه‌های خبری جهان داشت. بسیاری از فیلمسازان سرشناس جهان از جمله کن لوچ به این دستگیری اعتراض کرده و خواستار آزادی فوری این دو هنرمند شدند.
با اینکه دادستان عمومی تهران اعلام کرد که بازداشت جعفر پناهی جنبه سیاسی ندارد، اما برخی از سایت های خبری داخلی از جمله سایت تابناک، دلیل دستگیری این کارگردان مطرح سینمای ایران را ساختن فیلمی درباره ناآرامی های اخیر ایران اعلام کردند.
سایت خبری تابناک درباره علت بازداشت آقای پناهی نوشت: « جعفر پناهی به همراه دوستان و همکاران خود در حال تهیه فیلمی علیه نظام بوده اند که با هوشیاری دستگاه های امنیتی و با عملیاتی به هنگام، او و همکارانش بازداشت شدند.»
به نوشته تابناک « محل زندگی جعفر پناهی از پیش از انتخابات و پس از ۲۲ خرداد محل ساخت فیلم علیه نظام بوده است» اما پناه پناهی فرزند جعفر پناهی به رسانه ها گفت که پدرش به همراه دوستانش سرگرم تهیه فیلمی با مجوز دولتی بوده اند که دستگیر شدند.
 
نامه سرگشاده عباس کیارستمی به مقام های حکومتی
 
در آخرین روزهای سال گذشته، عباس کیارستمی سینماگر نامدار ایرانی، در واکنش به دستگیری جعفر پناهی و محمد رسول اف، در نامه ای خطاب به دولتمردان ایران، ضمن انتقاد شدید از فضای فرهنگی و سینمایی کشور، خواهان آزادی این دو سینماگر زندانی شد.
کیارستمی در این نامه که نخستین بار در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد، « مسئولیت آنچه را که بر سر جعفر پناهی رفته است را به طور مستقیم بر عهده ی سوء مدیریت و سیاست غلط مسولین وزارت ارشاد» دانست و نوشت:
« شاید مسولین وزارت ارشاد امروز نتوانند کمکی موثر در حل مشکل جعفر پناهی باشند ولی باید بدانند که مسوولیت وخیم و بازتاب عواقب زشت و غیر فرهنگی جهانی آن متوجه مدیریت سو و سیاست های غلط این ارگان در همه این سال هاست.»
وی با انتقاد از سیاست های « تبعیض آمیز» و « غلط وزارت ارشاد» به عنوان « بازوی اجرایی و فرهنگی دولت» نوشت که دیگر سال هاست امیدی به نمایش فیلم هایش در داخل ایران ندارد و ترجیح داده است که به جای فیلمسازی به عکاسی بپردازد.
کیارستمی در پایان نامه اش آرزو کرد که « دیگر هنرمندی به خاطر هنر در این سرزمین در هیچ بندی نباشد و دیگر سینمای جوان و مستقل ایران با موانع ، بی عنایتی ها و تبعیض های» مسئولان وزارت ارشاد مواجه نشود.
 
موفقیت های بین المللی سینمای ایران
 
اما علیرغم وجود همه تلخی ها و ناملایمات داخلی، شنیدن اخبار موفقیت های جهانی سینماگران ایرانی، امیدوار کننده بود. اصغر فرهادی که با کارگردانی ماهرانه فیلم زیبا و خوش ساخت در باره الی، جایزه خرس نقره ای فستیوال برلین را از آن خود کرده بود، موفق شد در آغاز سال نو، جایزه ۲۵ هزار دلاری بهترین فیلم بلند داستانی فستیوال بین‌المللی فیلم ترایبکای نیویورک را از آن خود کند.
همین طور چهل و چهارمين فستیوال بين المللی فيلم کارلووی واری جمهوری چک، جايزه ويژه هيئت داوران را به فيلم «بيست» ساخته عبدالرضا کاهانی کارگردان جوان و مستعد سینمای ایران اهدا کرد. فیلمی که نگاه سرد وواقع گرایانه آن به زندگی افراد تنگدست و حاشیه نشین پایتخت، غافلگیرکننده بود و کارهای نئورئالیستی داریوش مهرجویی و کامران شیردل را در ذهن زنده می کرد.
فستیوال فیلم ونیز هم جایزه شیر نقره ای بهترین کارگردانی را به شیرین نشاط سینماگر و عکاس ایرانی مقیم آمریکا به خاطر فیلم زنان بدون مردان تقدیم کرد. فیلمی که هر چند محصول سینمای ایران به شمار نمی رود اما به دلیل هویت ایرانی کارگردان و نویسنده آن شهرنوش پارسی پور، به سینمای ایران گره خورده است.
شهره آغداشلو، بازيگر سرشناس ايرانی سينما و تلويزيون آمريکا نیز هنرمند زن ایرانی موفق دیگری بود که جایزه معتبر «امی» را برای ایفای نقش همسر صدام حسين در مجموعه تلویزیونی «خانه صدام»، دريافت کرد.
 
فستیوال فیلم کن در سال گذشته برخلاف سالیان قبل توجه چندانی به سینمای ایران نشان نداد و بهمن قبادی با فیلم زیرزمینی کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد، تنها نماینده غیررسمی سینمای ایران در این فستیوال بود. فیلمی که توانست جایزه نوعی نگاه را از شصت و دومین دوره فستیوال فیلم کن دریافت کند.
قبادی این فیلم را با امکانات محدود، بدون مجوز دولتی، در زمانی فشرده و با بازیگرانی اغلب غیر حرفه ای ساخت که به خاطر لحن صریح و درونمایه انتقادی آن مورد توجه منتقدان و تماشاگران اروپایی قرار گرفت.
قبادی برای دهن کجی به فضای سانسور در ایران و عدم نمایش قانونی فیلم هایش و دسترسی آسان مخاطبان ایرانی به آخرین ساخته اش، فیلم خود را به صورت رایگان در اینترنت قرار داد.
 
مجید مجیدی کارگردان فیلم های مطرحی چون رنگ خدا، بچه های آسمان و باران نیز جایزه ویژه ابن عربی را از شهرداری مورسیا در اسپانیا دریافت کرد.این جایزه به عنوان تجلیل از مجید مجیدی و مجموعه فیلم هایش به او اهدا شد. مجیدی هنگام دریافت این جایزه اعلام کرد که به زودی ساختن فیمی در باره زندگی پیامبر اسلام را آغاز خواهد کرد.
فستیوال فیلم برلین نیز در سال گذشته شاهد نمایش چند فیلم ایرانی از جمله فیلم شکارچی ساخته رفیع پیتز بود.
فیلمی که رفيع پیتز آن را بر اساس داستان گیله مرد بزرگ علوی ساخت و موضوع آن به طور غیر مستقیم با رویدادهای پس از انتخابات اخیر ایران مرتبط بود اما این فیلم مورد توجه داوران و منتقدان سینمایی قرار نگرفت. به جای آن جایزه اولین فیلم یک سینماگر در بخش «نسل» به فیلم سبه به کارگردانی بابک نجفی، کارگردان ایرانی مقیم سوئد تعلق گرفت.
در بخش فیلم‌های کوتاه این فستیوال نیز فیلم « از باد بپرسید» به کارگردانی بتین قبادی به عنوان بهترین فیلم کوتاه جایزه خرس بلورین را از آن خود کرد.
 
سینماگران ایرانی مهمان آکادمی اسکار
 
سفر تعدادی از کارگردان ها و عوامل دست اندرکار سینمای ایران به آمریکا که به دعوت آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا(اسکار) انجام شد از خبرهای جنجالی سال گذشته سینمای ایران بود.
رخشان بنی اعتماد، ابراهیم حاتمی کیا، امین تارخ، رضا میرکریمی، محمدمهدی عسگرپور، فرهاد توحیدی، مجتبی راعی، علیرضا رئیسیان از جمله کسانی بودند که در به این سفر رفتند اما فاطمه معتمد آریا بازیگر و مجتبی میرتهماسب مستندساز نیز به دلیل ممنوع الخروج شدن از همراهی با این سینماگران بازماندند.
این سفر در پاسخ به سفر هشت عضو آکادمی اسکار به ایران انجام شد که در زمستان سال ۱۳۸۷ صورت گرفت و
 مخالفت هایی را در مجلس و در میان اصول گرایان برانگیخت.
 
نمایش 'شیرین' کیارستمی در ایران
 
اما نمایش فیلم شیرین آخرین ساخته عباس کیارستمی در خانه هنرمندان تهران، اتفاق خجسته و شیرینی برای همه علاقمندان آثار کیارستمی در ایران بود که سال ها از دیدن آخرین ساخته های این فیلمساز برجسته هموطن خود در سینماهای داخل کشور محروم بودند.
فیلمی که در بسیاری از فستیوال های معتبر جهانی به نمایش درآمده بود و با واکنش های متفاوت منتقدان سینمایی مواجه گردید. برخی آن را شاهکار دیگری از کیارستمی ارزیابی کردند و برخی آن را اثری تجربی و خسته کننده که قابلیت جذب مخاطب را ندارد، دانستند.
کیارستمی در جلسه نمایش این فیلم، آن را یکی از سخت ‌ترین تجربه‌ های کاریش دانست، فیلمی که برای ساختن اش دو سال زحمت کشید و به گفته خودش کمترین پاداش مادی و معنوی را برایش داشته است.
 
سینماگران عکاس
 
اما عباس کیارستمی تنها سینماگر ایرانی نیست که به گفته خودش ناگزیر و «برای گذران زندگی» به عکاسی روی آورد. در سال گذشته تعدادی از بازیگران سرشناس سینمای ایران نیز مجموعه ای از عکس های خود را در گالری های مختلف شهر تهران به نمایش درآوردند.
 
برگزاری نمایشگاه عکس عباس کیارستمی در آغاز سال گذشته و نمایشگاه عکس رضا کیانیان در آذر ماه گذشته واکنش های متفاوتی در میان هنرمندان، علاقمندان چهره های سینمایی و عکاسان ایرانی داشته است.
 از سوی دیگر، اعطای وام یکصد و بیست میلیون تومانی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران به هدیه تهرانی بازیگر سرشناس سینمای ایران به خاطر برگزاری نمایشگاه عکس اش در خانه هنرمندان تهران، بسیار جنجال ساز شد و سرو صدای زیادی برانگیخت. انتقادها به این وام میلیونی بیشتر از جانب عکاسان حرفه ای و هنری ایران صورت گرفت.
در این نمایشگاه که با موضوع آب برگزار شد، هدیه تهرانی حاصل چهار سال عکاسی در قالب ۲۰۰ عکس که برگزیده ای از ۶۰ هزار قطعه عکس گرفته شده توسط او طی این مدت بود، به نمايش گذاشت.
 
 
پــرفروش‌ترين فـيلم‌های سـال
 
فيلم های اخراجي‌ها2 ساخته مسعود ده نمکی با فروش 3 ميليارد و 757 ميليون تومان ، درباره‌الي ساخته اصغر فرهادی با فروش يك ميليارد و 200 ميليون تومان و كتاب قانون ساخته مازیار میری(پس از دوسال توقيف) با فروش يك ميليارد و 162 ميليون تومان، به ترتيب پرفروش‌ترين‌ فيلم‌های سال گذشته بوده اند.
پس از آن فیلم های دوخواهر ساخته محمد بانكي با فروش 969 ميليون تومان، پسر تهرونی با فروش  939 ميليون تومان، نيش زنبور ساخته حميدرضا صلاحمند با فروش 905 ميليون تومان، خروس جنگي ساخته  ‌مسعود اطيابي با فروش 892 ميليون تومان، تسویه حساب به کارگردانی تهمینه میلانی با فروش 870 ميليون تومان، بي‌پولي به كارگرداني حميد نعمت‌الله با فروش 747 ميليون تومان و زندگي شيرين ساخته قدرت‌الله صلح ميرزايي با فروش 694 ميليون تومان به ترتيب جزو ده فيلم پرفروش سال 1388 بوده اند.
 
 
درگذشتگان سینمای ایران
 
سال 88 سال درگذشت تعدادی از چهره های سرشناس سینمای ایران از جمله جمشيد لايق، نيکو خردمند، سيف الله داد، پروین سليمانی، امیر قويدل، و عباس شباویز تهیه کننده مشهور سینمای پیش از انقلاب ایران بود.
جمشید لایق بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایران،  بود که در تعدادی از مهم ترین فیلم های موج نو سینمای ایران از جمله رگبار و کلاغ ( بهرام بیضایی)، دایره مینا (داریوش مهرجویی)، پسر ایران از مادرش بی خبر است ( فریدون رهنما) و خواستگار ( علی حاتمی) بازی کرد.
امیر قویدل، نيز کارگردان سینمای ایران و از فیلمسازان نسبتا پر کار سینما و تلویزیون بود که سال ها دستیار ساموئل خاچکیان بود و کارگردانی فیلمهایی چون برنج خونین، خونبارش، دل نمک، ترن و سردار جنگل را در کارنامه خود دارد. فیلم بار هستی آخرین ساخته امیر قویدل بود که بعد از مرگ او به نمایش درآمد.
 
خبر درگذشت سیف الله داد کارگردان سینما و معاون سابق وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سن 54 سالگی به دلیل ابتلا به سرطان، بسیاری از اهالی سینما در ایران را غافلگیر و متاثر کرد.
سیف الله داد در نیمه اول دهه هفتاد، دو سالی رئیس هیات مدیره خانه سینما بود و بعد از آن از سال 1376 تا 1379 در زمانی که عطاء الله مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، به معاونت امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شد. سيف الله داد نه تنها مدیر توانا و کاردانی بود بلکه به عنوان کارگردان، فیلمنامه نویس و تدوین گر در تولید چندین فیلم سینمایی مشارکت داشته است. برخی از تحلیل گران سینمای ایران، دوره مدیریت او را در وزارت ارشاد، از دوران طلایی سینمای ایران می دانند.
 
پروین سلیمانی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، تلویزیون و سینمای ایران بود و در فیلم های شاخصی چون خاک، غزل، آن سوی آتش، سرب، سلطان، هنرپیشه و سريال دايی جان ناپلئون، به ايفای نقش پرداخت.
 
Posted by parvizj at 1:07 AM | TrackBack

March 21, 2010

فررسیدن نوروز را به همه دوستانم در حلقه ملکوت و خوانندگان آن به ويژه به صاحب ملکوت داریوش عزیز صمیمانه تهنیت می گویم. امیدوارم سال جدید سال زیبا و دلپذيری برای همه دوستان عزیز باشد.

Posted by parvizj at 2:28 PM | Comments (2) | TrackBack