September 17, 2009

سوز زمانه

 
زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر  بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نيست
 
مدتی است که ديگر برای راديو زمانه نمی نويسم. برخی از دوستان می پرسند چرا. دلايل مفصلی برای اين کار خود دارم که ضرورتا از شرح آن در حال حاضر معذورم و قطعا در مجالی ديگر بيان خواهم کرد. اينک فقط به گفتن اين نکته بسنده می کنم که به سبب مسائلی که پيش آمده ديگر آن انگيزه و شور وشوق سابق برای نوشتن و کار کردن در زمانه را ندارم. زمانه ديگر برای من آن رسانه ای نيست که سه سال قبل به دعوت دوستم مهدی جامی با شور و شوق به آن قدم گذاشتم و به انگيزه ساختن رسانه ای متفاوت در فضای رسانه های موجود فارسی زبان به جمع ياران فرزانه و انديشمند آن پيوستم. حالا ديگر در پی تغييراتی که در زمانه رخ داده مفهوم آن نيز برای من تغيير کرده و به دلايلی که بعدا خواهم گفت، از اهداف اوليه آن بسيار دور شده است.
باقی سخن بماند برای بعد.
Posted by parvizj at September 17, 2009 9:29 PM | TrackBack
Comments

آقای جاهد
بی‌تردید زحماتی که برای تهیه‌ی گزارش و مقالات در رادیو زمانه کشیدید، از ذهن هیچ‌یک از ما خارج نمی‌شود. کاش بشود همان مسیر را در خشت و آینه پی بگیرید و ما را از نوشته‌های خوب‌تان بی‌بهره نگذارید.
باز هم خسته نباشید برای سه سال تلاش صادقانه.
قلم‌تان پایا و پویا

Posted by: شیما زارعی at September 18, 2009 9:29 AM
Post a comment









Remember personal info?