June 11, 2009

نگاهی به فيلم تبليغاتی مهدی کروبی

 بهروز افخمی سازنده فيلم تبليغاتی کروبی چهره شناخته شده ای در سينمای ايران است و کارنامه سينمايی قابل قبولی دارد. او کارگردان فيلم های عروس، شوکران، تختی، گاوخونی و سريال کوچک جنگلی است.
فيلم تبليغاتی ساخته آقای افخمی، با اينکه فاقد ظرافت ها و دقايق سينمايی قابل توجه است اما متمرکز، هدفمند و موثر ساخته شده و شناخت نسبتا دقيق و همه جانبه ای از شخصيت کروبی و افکار و برنامه های سياسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی او به مخاطب می دهد.
افخمی از روش کهنه و آشنايی در سينمای مستند تبليغاتی برای معرفی نامزد مورد نظر خود استفاده می کند يعنی استفاده از نريشن و صدای وويس اور راوی که روايت او را پيش می برد.
راوی که دختر جوانی است با اين پرسش فيلم را شروع می کند که چرا کروبی می خواهد رئيس جمهور شود و چرا بايد به او رای داد؟
فيلم افخمی در جهت پاسخ گويی به اين پرسش ها سازمان داده شده و در اين مسير حرکت می کند. علاوه بر نريشن، افخمی از گفتگو با کروبی نيز برای معرفی بهتر او استفاده می کند. اما افخمی در گفتگو، ابتکار جالبی به خرج می دهد. او به جای اينکه خود به گفتگو با کروبی بنشيند يا به ضبط مونولوگ او در برابر دوربين بپردازد، تعدادی از چهره های سياسی مشهور اصلاح طلب هوادار کروبی از جمله غلامحسين کرباسچی، محمدعلی ابطحی، جميله کديور و مرتضی الويری را در مقابل او نشانده و پرسش های خود را از زبان آنها مطرح می کند.
 
استفاده افخمی از چهره های سرشناس جريان اصلاح طلبی در فيلم، قطعا برای طيف های خاصی از جامعه جذابيت دارد.
 
بيشتر اطلاعات در مورد کروبی و برنامه های او از طريق نريشن ارائه می شود و بخش اندک آن به عهده مصاحبه ها گذاشته شده.
نريشن به ما می گويد که اگر کروبی 71 سال دارد و سن اش برای رئيس جمهور شدن کمی بالاست اما در عوض او ويژگی هايی دارد که از پدر به ارث برده و اين ضعف جسمانی او را می پوشاند از جمله اينکه حافظه بسيار قوی و حيرت انگيزی دارد که برخی را به وحشت می اندازد. تاکيد افخمی بر اين حافظه تاريخی بسيار دقيق و حساب شده است. به کمک اين حافظه است که کروبی قادر است انقلابيون واقعی را از تازه به دوران رسيده ها تميز دهد، يا روشنفکران و نويسندگان هم دوره خود را به ياد آورد و هنگام گرفتار شدن اشان به ياری شان بشتابد. و اينکه کروبی مرد عمل است و کم حرف می زند و وعده نمی دهد. در طول فيلم نيز کروبی را کمتر در حال حرف زدن و بيشتر در حال گوش دادن می بينيم.
پرسش های کربابسچی، ابطحی و ديگران از کروبی نسبتا بلند و پاسخ های کروبی بسيار کوتاه است.
کرباسچی قيافه کاريزماتيک و جذابی دارد و خوب حرف می زند و افخمی اين را به خوبی دريافته و دوربين خود را برای دقايق طولانی بر چهره او و حرکات نمايشی اش متمرکز می کند. درونمايه پرسش های کرباسچی و ابطحی بيشتر معطوف به نقطه ضعف های حکومت احمدی نژاد است، از تضاد بين شعارهای اقتصادی و اجتماعی او و واقعيت های نابسامان جامعه، از استفاده ابزاری دولتمردان او از دين و ادعاهای متافيزيکی او در مورد رويت هاله نورانی و تمايل او به اينکه قهرمان مبارزه با آمريکا شناخته شود و مردم برايش دست بزنند.
پاسخ های کروبی بيشتر تاييد محتوای پرسش مصاحبه کنندگان است و عمق لازم را ندارد. کرباسچی می خواهد بداند که کروبی برای 12 ميليون نفری که در ايران زير خط فقر زندگی می کنند، چه برنامه ای دارد و چه خواهد کرد اما کروبی در پاسخ برنامه روشنی ارائه نمی کند و تنها می گويد که برای حل مشکلات مردم آمادگی دارد و به کمک دوستانش اين کار را خواهد کرد.
برخی پرسش ها مثل پرسش ابطحی در مورد اطلاع رسانی آزاد و سريع در جامعه و کنترل دولت بر اينترنت، بدون جواب می ماند.
برخلاف فيلم های تبليغاتی آقای احمدی نژاد و موسوی، اين فيلم با مخاطبان مشخصی حرف می زند.
کروبی در اين فيلم بيشتر اقشار جامعه از جمله زنان، دانشجويان، روشنفکران و زندانيان سياسی را مخاطب قرار می دهد.
راوی از برنامه های اقتصادی و سياسی کروبی مثل طرح صدور کارت سهام نفت و تخصيص سهام درآمدهای نفتی به شکل ماهانه به افراد بالای 18 سال(ماهی هفتاد هزار تومان)، طرح بيمه بهداشتی،
طرح معافيت کسبه و تجار خرد از پرداخت ماليات، به رسميت شناختن حقوق اقوام، حرف می زند.
راوی همچنين وعده های شيرين و جذابی از طرف آقای کروبی به روشنفکران، هنرمندان و نويسندگان و فيلمسازان می دهد. می گويد که کروبی مدافع حقوق زندانيان سياسی، رعايت حريم خصوصی مردم، حقوق شهروندی، آزادی بيان ومطبوعات، رفع سانسور از کتاب و فيلم و حق تاسيس تلويزيون های خصوصی است.
در پايان راوی از بيننده ها می پرسد که با همه اين حرف ها، آيا در انتخابات 22 خرداد شرکت خواهند کرد و به کروبی رای خواهند داد؟
 
Posted by parvizj at June 11, 2009 6:14 PM | TrackBack