May 30, 2005

انجيل به روايت ژان لوک گدار

ديروز فيلم موسيقی ما آخرين ساخته گدار را ديدم. قبلا فيلم را در شلوغی فستيوال لندن ديده بودم. گدار نشان می دهد که قصد پير شدن ندارد و همچنان پرشور مثل دهه شصت فيلم می سازد. فيلم های گدار حداقل اين خاصيت را دارد که نشان می دهد سينما را بايد جدی گرفت. اگرچه خود اخيرا اعتراف کرده که سينما ديگر به پايان رسيده است. چون قول داده ام که برای بی بی سی در باره اين فيلم بنويسم بيشتر از اين چيزی نمی گويم. يکی از آخرين گفتگوهای گدار را هم در باره اين فيلم برای دوست ناديده ام محسن آزرم برای چاپ در شرق فرستادم. ديدن گدار با ته ريش و ظاهری خسته و بی حوصله که با دانشجويان سارايوو در باره سينما، تاريخ، ادبيات، سياست و فوتبال حرف می زند برايم خيلی جالب بود. روزنامه ای در باره آن تيتر زده بود: انجيل به روايت گدار.

Posted by parvizj at May 30, 2005 8:46 PM | TrackBack
Comments

روزنامه اي كه اين تيتر رو زده بايست مي نوشت :گدار به روايت انجيل!. حداقل از گدار اين رو ياد گرفتم كه هيچ چيز مقدسي وجود نداره و هر چيزي رو كه فكر مي كنيم داره مقدس ميشه بايد فراموش كرد و حتا شكست ش جوري كه ديگه هيچ كس ادعا نكنه كه اين تنها چيز درستيه كه بايد باشه. سينما براي ما با گدار تمام شد و با او و كساي مث او آغاز مي شود!

Posted by: كورش at June 1, 2005 5:07 PM

سلام. خيلي زود ترجمه ي اين مصاحبه را چاپ مي كنم. گداري كه در مصاحبه ي گاردين هست آدم واقعاً جذابي است.
مخلص شما هم هستيم آقاي جاهد عزيز.

Posted by: محسن آزرم at May 31, 2005 4:57 PM
Post a comment









Remember personal info?